به گزارش احرارنيوز به نقل از مهر، اگر شما فکر مي کنيد محصولات شرکتهاي غذايي خطوط هوايي زيادي شيرين است و يا اشتها را کور مي کند، لزوما اشکال از آنها نيست. اساسا شما حس طبيعي از مزه ها را در دروازه خروج فرودگاه جا مي گذاريد. وقتي شما سوار هواپيما مي شويد و هزاران متر به سمت بالا صعود مي کنيد، طعم همه چيز از يک پسته گرفته تا يک دانه برنج به صورت هاي گوناگوني تغيير مي کند. اما چرا؟

در ارتفاع چند هزار متري، دو حس چشايي و بويايي اولين چيزهايي هستند که ناپديد مي شوند. طعم، ترکيبي از اين دو حس است و درک ما از طعم شوري و شيريني در زماني که درون يک کابين هواپيما هستيم، محدود مي شود. «چارلز اسپنس» مدرس روانشناسي تجربي در دانشگاه آکسفورد مي گويد: «غذا و نوشيدني در هوا نسبت به روي زمين واقعا مزه متفاوتي دارد. دلايل زيادي براي اين پديده وجود دارد: نبود رطوبت، فشار کمتر هوا و صداي هواپيما».

خشکي و فشار پايين

هنگامي که درون يک هواپيما قدم مي گذاريد، هواي درون کابين ابتدا احساس بويايي تان را تحت تاثير قرار مي دهد. سپس با زياد شدن ارتفاع هواپيما، فشار هوا مي افتد و سطح رطوبت درون کابين کاهش مي يابد. در ارتفاع حدود ? کيلومتري (????? فوتي)، رطوبت داخل کابين به کمتر از ?? درصد مي رسد که از رطوبت اغلب صحراها نيز کمتر است.

بر اساس مطالعاتي که توسط موسسه «فرانهوفر» آلمان به سفارش شرکت هواپيمايي لوفتانزاي اين کشور انجام شده، ترکيب خشکي و فشار کمتر هوا حساسيت غده ­هاي چشايي شما را حدود ?? درصد کاهش مي دهد. براي بررسي اين پديده، محققان يک آزمايشگاه ويژه را در شرايطي به کار گرفتند که رطوبت را از هوا مي مکيد، فشار هوا را مشابه ارتفاع ??.? کيلومتري (????? فوتي) کاهش مي داد و در عين حال صداهايي مانند هواپيما را ساطع مي کرد. اين آزمايشگاه حتي براي شبيه سازي دقيق تر وضعيت صرف وعده غذايي در هواپيما، صندلي ها را نيز دچار لرزش مي کرد.

جالب است که اين مطالعه نشان داد که ما تنها دو حس شوري و شيريني را در شرايط پرواز از دست مي دهيم. ترشي، تلخي و ساير طعم ها تقريبا بدون تغيير باقي ماند. اما اين تغيير تنها مربوط به­ غده­ هاي چشايي نيست، حدود ?? درصد از تصوري که افراد راجع به مزه دارند، در حقيقت از بو ناشي مي شود. ما براي بويايي نياز داريم که موکوس بيني مان تبخير شود، اما در يک کابين داراي هواي خشک، گيرنده هاي بويايي به درستي عمل نمي کنند و اثر اين اتفاق در بي مزه شدن غذاها خود را نشان مي دهد. نتيجه اين تحقيق اين بود که خطوط هوايي بايستي با نمک دار کردن و فلفل دار کردن غذاها بيش از حالتي که در رستوران هاي روي زمين انجام مي گيرد، غذاهاي خود را ارائه دهند.

در حالي که ممکن است شما تا اينجاي متن تصور کرده باشيد که طعم غذا تنها از دهان و بيني شما ناشي مي شود، اما جالب است بدانيد که روانشناسان امروزه دريافته اند که گوش هاي شما نيز مي توانند در اين موضوع نقش آفرين باشند. يک مطالعه نشان داد افرادِ در حال گوش دادن به صدا هاي بلند پس زمينه، غذاها را کم نمک تر و کم شيريني تر از حالت عادي حس مي کنند. علاوه بر آن، براي کساني که با صداهاي بلند احاطه شده بودند، به طور غير منتظره اي غذا ترد تر به نظر مي رسيد. صداي بلند پس زمينه هواپيما که حدود ?? دسي بل است، همه مزه ها را به يک اندازه تحت تاثير قرار نمي دهد. براي مثال، چاشني هايي مانند هل، آبليمو و فلفل کاري در آسمان مزه اي شديدتر و تندتر از نمک و يا شکر دارند.(در مقايسه با شرايط روي زمين)

دستور پخت هاي توليد انبوه

براي يکسان سازي مزه غذاها در پرواز نسبت به روي زمين، تنها  شرايط درون کابين نيست که بايد در نظر گرفته شود. تهيه و سرو غذاهاي خوشمزه براي چند صد نفر در بالاي ابرها، يک کار آسان به شمار نمي رود. به دليل رعايت استانداردهاي ايمني غذايي، تمام غذاهاي يک پرواز بايد روي زمين پخته شود. جايي که غذا پخته، خنک، يخچالي و بسته بندي شده، روي کيفيت غذاي سرو شده تاثير مي گذارد. براي بازگرمايش غذا درون هواپيما، به دلايل ايمني، تقريبا تمام خطوط هوايي از اجاق هاي بادي استفاده مي کنند که هواي داغ و خشک را روي غذا مي وزد. استفاده از مايکروويوها و شعله هاي باز در پرواز مجاز نيست.

خطوط هوايي در حال حاضر سرگرم امتحان شيوه هايي براي پخت و بسته بندي و بازگرمايش غذاها هستند که کمترين اثر را بر روي مزه آن ها داشته باشد. اين شرکت ها، همچنين آزمايشاتي را با امتحان کردن غذاها در محيط هاي تحت فشار و يا روي فضاپيماهاي واقعي آغاز کرده اند تا چيزي که مسافران تجربه مي کنند را باز توليد کنند. هر چند اين تحقيقات و آزمايشات در مراحل ابتدايي خود قرار دارند، اما شايد در آينده با شرايطي مواجه شويم که غذاها در پرواز، به همان اندازه که روي زمين خوشمزه اند، در دهان مان مزه کنند.